|
Cesaret ve umut dolu “çeçen savaşçıların işini
kışın bitirmek” vaatlerinden sonra Kremlin şimdi “sorunun gecikmeli
karakter” aldığını ve rusların bununla bir müddet daha yaşamak zorunda
olduklarını söylüyor. Putin çevresi artık ruslar için Kafkasya fiyaskosu
için sebepler arıyor ve bunun ideolojik, kolay yenilir bir şekilde sunmaya çalışıyor.
Çürümüş Kremlin depolarından yine “Çeçenler Hazar’dan Karadeniz’e
kadar cihan ülkesini kurmaya çalışıyorlar” tezi çıkartıldı. Sözde
“uzman”, “analitik” ve “yorumcular” yine bu savaşın “gerçek
sebepleri” akıllarına getirmeye başladılar. “Eğer Basaev ve Hattab Dağıstan’a
girmese bir şey olmazdı”. Moskova ve Volgodonsk patlamaları neredeyse
unutulmuş vaziyette. Kremlin’in çeçenlere yapılan jenosidin en önemli argümanı
şimdi Dağıstan olayları. Ve savaşın en önemli canilerden biri olan Sergey
Stepaşin’in defalarca mart ayında Kremlin’de yapılan ve Yeltsin başkanlığında
geçen toplantıda savaşın 1999 yılı sonbahra planlandığına dair açıklamalı
dikkate alınmıyor artık. Bu olgu tüm “ithamcılar” tarafından kastlı
biçimde susturuluyor. Ama o zaman İçkeriya istilasının planları ve süreleri
konulmuştu. Plan ise sinsi ve haince yapılmıştı-Çeçenistan’da bulunan
ajanlar vasıtasıyla(Kadırov, Yamadaev ve çevresi), çeçen halkını onun
gerçekten koruyucuları olan ve
vatanlarını savuınmayı vefa borcu sayan ve bunun için hayatlarını veren
“vahhabi güçlere” karşı birleştirmek ve Terek ötesi bölgeleri işgal
ederek Çeçenistan’da iç savaşı başlatmak.
Çeçenistan idaresine gelebilen bu hainler “ Gudermes savaşını”
yapmayı başardılar 1998 yazın. Ama çeçenlerin siyasi yetişkinliği ve
bilginliği halknı bu felaketten korudu. 1999 sonbaharı için Çeçenistan için
çok tehlikeli olan ve sonuçları ırağa gidebilecek kadar olan bir operasyon
planlanmıştı. Ve bu operasyon diğer tarihi olaylardan çok daha tehlikeli
idi. Dağıstan olayları aslında çeçenleri birbirlerini yok etmekten ve
kitlesel kıyımdan kurtararak Kremlin’in planlarını suya düşürdüler.
Bunun bugün ya geri zekalı ya da hain öyle olmadığını söyleyebilir.
“Vahabi karşıtı sloganlar” bugün Kadırov tarafından kullanılıyor ve
ancak antiçeçen, ülke karşıtı ve hainlik eylemlerine araç oluyorlar ve
bunları kullananlar er ya da geç cezalandırılacaklardır.
“Vahhabilik” yaftasını
çeçen halkına yapıştıran Kremlin bununla çeçen halk jenosidini aklıyor.
“Vahhabizm” konusunda ki ileri geri konuşmalarla bazı çeçen
“vatanseverler” aslında dolaylı yoldan çeçen halkın yok etme işlemini
haklı çıkarıyor oluyorlar ve çeçenlerin içinde ara açılmasına neden
oluyorlar ve ayrıcılıklar körüklüyorlar.
Tüm bu yafta ve takma adları elin tersiyle itmek ve tüm çeçenlerin
karşı koymaksızın müslüman olduklarını söylemek yerine yerine akılsız
siyasiler Kremlin peşinden gelerek
bunları papağanlar gibi tekrarlıyorlar ve “vahhabizmin zararları”
konusunda gereksiz konuşmaları yapıyıorlar.
Moskova
her zaman Kafkasya insansızlık siyasetini gerçekliştirirken bu propaganda
yaftaları kullanırdı. Kafkasya’nın müslüman nüfüsün yok edilmesi her
zaman “haydut ve vahşleri yok etme” sloganı altında yapılıyordu. Ondan
sonra sovyet aşamalı terimler yürürlüğe girmişler-“anti sovyet
elemanlar”, “haydut grupları”, “milliyetçiler”, “halk düşmanları”.
Molla kelimesi( eğitim görmüş müslüman” adeta çirkin laf kelimesi olmuştu.
Seksenli yıllarda “çeçen mafya” kelimesi moda olmuştu. Birinci çeçen
savaşı zamanında “teröristler” ve “kanunsuz silahlı gruplar”
yaftaları sık sık kullanılırlardı. Bu savaşta Kremlin’in dayandığı
genel yafta ve onun çeçen halkına karşı yürüttüğü savaşta en önemli
“argüman” ise “vahhbaizm” olmuş. “terörizm” ise uluslararası
nitelik kazandı propagandasu yüzünden. Demek ki, çeçenler arasından kimin
tarafından kabul edilmesi önemli olmayan “vahhabizm” yaftası Çeçenistan’da
gidişinden sonra ayrılıkçı tohumlarını bırakmak isteyen Kremlin için önemi
tartışılmayan bir şeydir ve geri dönmesi için zemin hazırlayıcı durumda.
|
